Een all inclusive week heeft een vaste ritmiek. Ontbijt, zwembad of strand, lunch, warmste uren binnen, borrel, diner, avondprogramma. Wie er is geweest herkent het schema direct.
En wie er is geweest, herkent ook het gat. Ergens tussen vier en zeven uur is het te warm om buiten te zijn, te vroeg om te eten en te laat om nog iets te ondernemen. Met kinderen duurt dat gat ongeveer een jaar.
Hoe Nederland op vakantie gaat, in cijfers
Het CBS houdt dit nauwkeurig bij. In het CBS Vakantieonderzoek staan cijfers over vakantiedeelname, het aantal vakanties, de duur en de uitgaven van Nederlanders van vijftien jaar en ouder, uitgesplitst naar onder meer huishoudsamenstelling en de leeftijd van het jongste kind.
Die uitsplitsing is voor dit onderwerp de interessante. Het verschil tussen een stel dat twee weken weggaat en een gezin met een kind van zes bepaalt namelijk vrijwel alles aan hoe zo’n week eruitziet, en de behoefte aan iets te doen tussen de programmaonderdelen door verschilt navenant.
De cijfers over 2024 zijn definitief en die over 2025 voorlopig, dus wie trends wil volgen kan dat inmiddels vrij actueel doen.
Waarom het resort dat gat niet vult
Resorts zijn goed in het vullen van de rest van de dag. Animatie, sport, kinderclub, avondshow. Het late middaguur valt daar meestal buiten, omdat het personeel op dat moment de wissel maakt tussen dag- en avondprogramma.
Daar komt bij dat het gat per gezelschap anders ligt. Wie met jonge kinderen reist, heeft het rond het middagslaapje. Wie met tieners reist, heeft het juist ’s avonds laat. Een resortprogramma kan daar niet allemaal op inspelen.
Het gezelschap bepaalt meer dan de bestemming
Wie met wie op reis gaat, voorspelt de invulling van zo’n week beter dan het land waar je heen gaat.
Een stel zonder kinderen heeft nauwelijks een programmaprobleem: het late middaguur is dan juist het rustigste en aangenaamste deel van de dag. Een gezin met kinderen van vier en zeven heeft in dat uur de zwaarste opgave van de dag, want de kinderen zijn te moe voor het zwembad en te wakker om te slapen.
Bij samengestelde gezelschappen, twee bevriende gezinnen bijvoorbeeld, komt daar een coördinatieprobleem bij. Iedereen wil iets anders en niemand wil de spelbreker zijn.
Waarom het resortprogramma niet de oplossing is
De reflex is om het aan het animatieteam over te laten. Voor kinderen werkt dat vaak goed, voor de rest van het gezelschap zelden.
Animatie is namelijk ontworpen om zoveel mogelijk gasten tegelijk te bedienen, wat betekent dat het gemiddeld is. Wie iets zoekt dat past bij precies dit groepje van vijf, komt daar niet uit.
Daar komt bij dat animatie een tijdstip heeft. Het gat waar dit stuk over gaat, ontstaat juist tussen twee programmaonderdelen in, en dat is per definitie het moment waarop er niets georganiseerd is.
Het alternatief dat iedereen meeneemt en niemand plant
De meeste mensen nemen wel íets mee, meestal een pak kaarten of een reiseditie van een bekend spel. Waar het misgaat is de veronderstelling dat iedereen het spel kent.
Op vakantie zit je vaak in een samenstelling die thuis niet voorkomt: met schoonfamilie, met bevriende gezinnen, met neven en nichten die elkaar één keer per jaar zien. Precies die groepen hebben allemaal een eigen versie van dezelfde spelregels geleerd, en dat leidt tot de bekende discussie op het terras.
Vijf minuten voorbereiding vóór vertrek lost dat op. Bij Playiro staan de regels van de gangbare kaart- en bordspellen stap voor stap uitgelegd, met een PDF die je kunt downloaden en offline kunt openen. Dat laatste is op vakantie het punt dat telt, want resortwifi bij het zwembad is zelden betrouwbaar en roaming buiten de EU wil je niet.
Wat werkt in een resort en wat niet
Kaartspellen winnen het van bordspellen, om praktische redenen. Ze wegen niets, ze passen in de handbagage en ze waaien niet weg zolang je een glas op de stapel zet.
Alles met kleine losse onderdelen is een slecht idee. Fiches, pionnetjes en dobbelstenen verdwijnen op een terras of in het zand met een snelheid die verbaast, en de kans dat je in de resortwinkel een vervangend onderdeel vindt is nul.
Dobbelspellen zitten daartussenin: licht en compact, maar je hebt een oppervlak nodig waar de dobbelstenen niet vanaf rollen. Op een ligbed werkt dat niet, aan een tafel wel.
Met kinderen, per leeftijd
Voor kinderen tot een jaar of zeven zijn korte spellen met veel beurten het beste. De aandachtsspanne bepaalt de speelduur, niet de complexiteit van de regels.
Vanaf een jaar of acht kan er meer, en wordt het interessant om iets mee te nemen dat het hele gezelschap aankan. Dat is ook het moment waarop kinderen het leuk vinden om zelf de regels uit te leggen aan volwassenen, wat een van de weinige vakantieactiviteiten is waarbij dat gebeurt.
Met tieners is de eerlijke observatie dat een spel alleen werkt als het echt goed is. Een half interessant kaartspel verliest het van de telefoon, en dat is geen gebrek aan opvoeding maar gewoon concurrentie.
De regenachtige dag
Elke vakantie van een week of langer heeft er statistisch gezien wel eentje. Dat is het moment waarop de voorbereiding van vijf minuten zich in één klap terugbetaalt.
Op zo’n dag zit het hele resort binnen, is de lobby vol en zijn de faciliteiten overbelast. Een gezelschap dat aan een tafeltje iets te doen heeft, zit dan aanzienlijk beter dan een gezelschap dat zich naar de souvenirwinkel verplaatst.
Kort samengevat
Neem een pak kaarten mee, kies vooraf twee spellen die het hele gezelschap aankan, en zorg dat de regels offline op je telefoon staan.
Het weegt niets, het kost niets en het vult precies het deel van de dag waar het all inclusive programma stopt. Voor de rest doet het resort zijn werk prima.
